Glejaki to guzy mózgu, w których zaangażowane są komórki glejowe, czyli komórki tworzące ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i odpowiedzialne za wspomaganie neuronów i prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego. Ten typ guza ma podłoże genetyczne, ale rzadko jest dziedziczny. Jeśli jednak w rodzinie glejaków występują przypadki, zaleca się konsultację genetyczną w celu sprawdzenia obecności mutacji związanych z tą chorobą.
Glejaki można sklasyfikować na podstawie ich lokalizacji, zajętych komórek, tempa wzrostu i agresywności, a na podstawie tych czynników lekarz rodzinny i neurolog mogą określić najbardziej odpowiednie leczenie w danym przypadku, zwykle poprzez operację, po której następuje chemioterapia i radioterapia.
Rodzaje i stopień glejaka
Glejaki można sklasyfikować według zaangażowanych komórek i lokalizacji:
- Gwiaździaki, które pochodzą z astrocytów, które są komórkami glejowymi odpowiedzialnymi za sygnalizację komórkową, odżywianie neuronów i homeostatyczną kontrolę układu neuronalnego;
- Epidendiomas, które powstają w komórkach wyściółki, które są odpowiedzialne za wyściełanie jam znajdujących się w mózgu i umożliwiają ruch płynu mózgowo-rdzeniowego, CSF;
- Skąpodrzewiaki, które wywodzą się z oligodendrocytów, które są komórkami odpowiedzialnymi za tworzenie osłonki mielinowej, czyli tkanki wyściełającej komórki nerwowe.
Ponieważ astrocyty są obecne w większych ilościach w układzie nerwowym, częstsze jest występowanie gwiaździaków, przy czym najcięższym i najczęstszym jest glejak lub gwiaździak IV stopnia, który może charakteryzować się wysokim tempem wzrostu i zdolnością do infiltracji, co skutkuje kilkoma objawami, które może zagrozić życiu człowieka. Zrozum, czym jest glejak wielopostaciowy.
W zależności od stopnia agresywności glejaka można podzielić na:
- Stopień I, który występuje częściej u dzieci, chociaż jest rzadki i można go łatwo usunąć chirurgicznie, ponieważ ma powolny wzrost i nie ma zdolności infiltracyjnych;
- Stopień II, który również wykazuje powolny wzrost, ale już udaje mu się naciekać tkankę mózgową, a jeśli diagnoza nie zostanie postawiona w początkowej fazie choroby, może osiągnąć stopień III lub IV, co może zagrozić życiu osoby. W takim przypadku oprócz operacji zaleca się chemioterapię;
- Stopień III, który charakteryzuje się szybkim wzrostem i łatwo rozprzestrzenia się do mózgu;
- Stopień IV, który jest najbardziej agresywny, ponieważ oprócz wysokiego wskaźnika replikacji rozprzestrzenia się szybko, zagrażając życiu człowieka.
Ponadto glejaki można sklasyfikować jako charakteryzujące się niskim tempem wzrostu, jak w przypadku glejaka I i II stopnia, oraz wysokim, jak w przypadku glejaków stopnia III i IV, które są poważniejsze ze względu na fakt że komórki nowotworowe są w stanie szybko się replikować i infiltrować inne części tkanki mózgowej, co dodatkowo zagraża życiu człowieka.
Główne objawy
Oznaki i objawy glejaka są zwykle identyfikowane tylko wtedy, gdy guz uciska jakiś nerw lub rdzeń kręgowy i mogą również różnić się w zależności od wielkości, kształtu i tempa wzrostu glejaka, z których najważniejsze to:
- Bół głowy;
- Drgawki;
- Nudności lub wymioty;
- Trudność w utrzymaniu równowagi;
- Dezorientacja psychiczna;
- Utrata pamięci:
- Zmiany zachowania;
- Osłabienie jednej strony ciała;
- Trudności w mówieniu.
Na podstawie oceny tych objawów lekarz rodzinny lub neurolog może wskazać wykonanie badań obrazowych, aby można było postawić diagnozę, takich jak na przykład tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny. Na podstawie uzyskanych wyników lekarz może określić lokalizację guza i jego wielkość, będąc w stanie określić stopień zaawansowania glejaka, a tym samym wskazać najodpowiedniejsze leczenie.
Jak przebiega leczenie
Leczenie glejaka odbywa się zgodnie z charakterystyką guza, stopniem, rodzajem, wiekiem oraz objawami przedmiotowymi i podmiotowymi prezentowanymi przez daną osobę. Najczęstszym leczeniem glejaka jest zabieg chirurgiczny, którego celem jest usunięcie guza, co powoduje konieczność otwarcia czaszki, aby neurochirurg miał dostęp do masy mózgu, co czyni zabieg delikatniejszym. Tej operacji zwykle towarzyszą obrazy uzyskane za pomocą rezonansu magnetycznego i tomografii komputerowej, aby lekarz mógł dokładnie określić lokalizację guza do usunięcia.
Po chirurgicznym usunięciu glejaka osoba jest zwykle poddawana chemioterapii lub radioterapii, szczególnie w przypadku glejaków stopnia II, III i IV, ponieważ są naciekające i mogą łatwo rozprzestrzenić się na inne części mózgu, pogarszając stan. W związku z tym w przypadku chemioterapii i radioterapii możliwe jest wyeliminowanie komórek nowotworowych, które nie zostały usunięte chirurgicznie, co zapobiega proliferacji tych komórek i nawrotowi choroby.
Czy ta informacja była pomocna?
tak nie
Twoja opinia jest ważna! Napisz tutaj, jak możemy ulepszyć nasz tekst:
Jakieś pytania? Kliknij tutaj, aby otrzymać odpowiedź.
Email, na który chcesz otrzymać odpowiedź:
Sprawdź wiadomość e-mail z potwierdzeniem, którą Ci wysłaliśmy.
Twoje imię:
Powód wizyty:
--- Wybierz powód --- ChorobaŻyj lepiejPomóż innej osobie Zdobądź wiedzę
Czy jesteś pracownikiem służby zdrowia?
NieLekarzFarmaceutycznyPielęgniarkaNutrycjonistaBiomedycznyFizjoterapeutaPielęgniarkaInne
Bibliografia
- MEDYCYNA JOHNA HOPKINSA. Glejak. Dostępne w: . Dostęp 23 października 2019
- BRAZYLIJSKIE SPOŁECZEŃSTWO NEUROLOGICZNE. I teraz? Rozpoczęcie pracy po rozpoznaniu glejaka. Dostępne w: . Dostęp 23 października 2019
- INSTYTUT ONKOLOGII PARANÁ. Uważaj na oznaki, które mogą wskazywać na glejaka. Dostępne w: . Dostęp 23 października 2019
- KLINIKA MAJONEZU. Glejak. Dostępne w: . Dostęp 23 października 2019
- ZDROWIE NYU LANGONE. Rodzaje glejaka i gwiaździaka. Dostępne w: . Dostęp 23 października 2019
- BADANIA RAKOWE W WIELKIEJ BRYTANII. Glejak. Dostępne w: . Dostęp 23 października 2019
- GOODENBERGER, McKinsey L.; JENKINS, Robert B. Genetyka glejaka dorosłego. Genetyka raka. 613-621, 2012
- GOMES Renata N. Analiza profilu prostanoidów i ich roli w kontrolowaniu migracji komórek w glejaku wielopostaciowym. Praca doktorska, 2016. Instytut Nauk Biomedycznych, Uniwersytet w São Paulo.
