Limfocyty są rodzajem komórki obronnej organizmu, zwanej również krwinkami białymi, które są wytwarzane w większej ilości w przypadku infekcji i dlatego są dobrym wskaźnikiem stanu zdrowia pacjenta.
Zwykle liczbę limfocytów można ocenić na podstawie badań krwi, a gdy są one zwiększone, jest to zwykle oznaką zakażenia i dlatego zaleca się skonsultowanie się z lekarzem prowadzącym w celu zdiagnozowania problemu i rozpoczęcia odpowiedniego leczenia.
Zmienione limfocyty
Normalne wartości referencyjne limfocytów wynoszą od 1000 do 5000 limfocytów na mm³ krwi, co stanowi od 20 do 50% we względnej liczbie i mogą się różnić w zależności od laboratorium, w którym wykonywane są badania. Gdy wartości są powyżej lub poniżej wartości odniesienia, scharakteryzowano obraz limfocytozy lub limfopenii.
1. Wysokie limfocyty
Ilość limfocytów powyżej wartości referencyjnych nazywana jest limfocytozą i zwykle wiąże się z procesami zakaźnymi. Głównymi przyczynami wysokich limfocytów są:
- Ostre infekcje, takie jak mononukleoza, choroba Heinego-Medina, odra, różyczka, denga lub krztusiec, na przykład;
- Przewlekłe infekcje, takie jak gruźlica, malaria;
- Wirusowe zapalenie wątroby;
- Nadczynność tarczycy;
- Niedokrwistość złośliwa, która charakteryzuje się niedoborem kwasu foliowego i witaminy B12;
- Zatrucie benzenem i metalami ciężkimi;
- Cukrzyca;
- Otyłość;
- Alergia.
Ponadto wzrost liczby limfocytów może również wystąpić z powodu sytuacji fizjologicznych, takich jak kobiety ciężarne i niemowlęta, a także niedoborów żywieniowych, takich jak niedobór witaminy C, D lub wapnia.
2. Niskie limfocyty
Ilość limfocytów poniżej wartości odniesienia nazywana jest limfopenią i zwykle dotyczy sytuacji związanych ze szpikiem kostnym, takich jak na przykład niedokrwistość aplastyczna lub białaczka. Ponadto, limfopenia może być również oznaką chorób autoimmunologicznych, w których organizm sam działa przeciw układowi odpornościowemu, na przykład układowemu toczeń rumieniowaty, na przykład (SLE).
Limfopenia nadal może się zdarzyć z powodu AIDS, terapii lekami immunosupresyjnymi lub leczenia chemioterapeutycznego lub radioterapeutycznego, rzadkich chorób genetycznych lub być skutkiem sytuacji stresowych, takich jak np. Pooperacyjne i przeciążenie organizmu.
Rodzaje limfocytów
Istnieją dwa główne rodzaje limfocytów w organizmie, limfocyty B, które są niedojrzałymi komórkami wytwarzanymi w szpiku kostnym i uwalnianymi do krwioobiegu w celu wytworzenia przeciwciał przeciwko bakteriom, wirusom i grzybom oraz limfocytom T, które są produkowane w szpiku kostnym ale które rozwijają się w grasicy, dopóki nie zostaną podzielone na 3 grupy:
- Limfocyty T CD4 pomagają limfocytom B eliminować infekcje, będąc pierwszym sygnałem ostrzegawczym układu odpornościowego. Zwykle są to pierwsze komórki, na które ma wpłynąć wirus HIV, a u zakażonych pacjentów wynik badania krwi wynosi mniej niż 100 / mm3.
- Limfocyty T CD8: zmniejszają aktywność innych typów limfocytów, a zatem zwiększają się w przypadku HIV;
- Cytotoksyczne limfocyty T: niszczyć nieprawidłowe komórki i zarazić się wirusami lub bakteriami.
Jednakże testy typu limfocytów, szczególnie typu CD4 lub CD8, powinny zawsze być interpretowane przez lekarza, aby ocenić, czy istnieje ryzyko zakażenia wirusem HIV, na przykład, ponieważ inne choroby mogą również powodować ten sam rodzaj zmian.
Jeśli więc istnieją wątpliwości co do zakażenia wirusem HIV, zaleca się wykonanie testu laboratoryjnego, który wyszukuje wirusa w komórkach organizmu. Dowiedz się więcej o testowaniu na obecność wirusa HIV.
Czym są atypowe limfocyty?
Nietypowe limfocyty są limfocytami, które mają różną postać i zwykle pojawiają się w przypadku infekcji, głównie infekcji wirusowych, takich jak mononukleoza, opryszczka, AIDS, różyczka i ospa wietrzna. Poza początkiem infekcji wirusowych, atypowe limfocyty można zidentyfikować na podstawie liczby krwinek w przypadku infekcji bakteryjnej, takich jak gruźlica i kiła, zakażenia pierwotniakowe, takie jak toksoplazmoza, nadwrażliwość na leki lub choroby autoimmunologiczne, takie jak toczeń.
Zazwyczaj ilość tych limfocytów wraca do normy (wartość referencyjna atypowych limfocytów wynosi 0%), gdy czynnik powodujący zakażenie zostaje wyeliminowany.
Te limfocyty są uważane za aktywowane limfocyty T, które są wytwarzane w odpowiedzi na zakażone limfocyty typu B i pełnią te same funkcje, co typowe limfocyty w odpowiedzi immunologicznej. Nietypowe limfocyty są na ogół większe niż normalne limfocyty i różnią się kształtem.
