Zespół Aspergera, zaburzenie Aspergera lub zaburzenie Aspergera, jest zaburzeniem psychicznym, podobnym do autyzmu, którego główną cechą jest trudność w interakcji z innymi ludźmi, przedstawiając pewne problemy w utrzymywaniu relacji.
Zespół Aspergera występuje najczęściej u chłopców i rozpoznawany jest u około 3 roku życia. Jednak w niektórych przypadkach może być bardzo łagodny i dlatego jest identyfikowany tylko w okresie dojrzewania lub dorosłości.
Zespół Aspergera nie ma lekarstwa, ale można go kontrolować za pomocą psychoterapii i środków na całe życie, umożliwiając pacjentowi utrzymanie normalnego trybu życia.
Objawy zespołu Aspergera
Niektóre możliwe objawy zespołu Aspergera to:
- Brak interakcji społecznych;
- Trudności z koncentracją;
- Normalna lub ponadprzeciętna inteligencja;
- Powtarzające się zachowanie;
- Dyskoordynacja motoryczna;
- Trudności w postrzeganiu uczuć i emocji innych;
- Nadmierne zmartwienie;
- Trudności w radzeniu sobie z konfliktami;
- Trudności w radzeniu sobie z krytyką.
Pacjenci z zespołem Aspergera nie wiedzą, jak odczuwać emocje innych, więc mogą nie wiedzieć, czym jest afekt i mogą czuć złość lub ból, gdy zostaną wezwani.
Jak leczyć zespół Aspergera
Leczenie zespołu Aspergera powinno być wykonywane przez psychologa, ponieważ był on dzieckiem, ponieważ konieczne jest nauczenie pacjenta interakcji z innymi ludźmi i ich uczuciami.
Ponadto, w zależności od objawów, może być konieczne skonsultowanie się z psychiatrą, aby rozpocząć przyjmowanie leków, które pomagają zmniejszyć drażliwość, takich jak Arypiprazol, nadpobudliwość, np. Guanfancyna, lub pobudzenie, na przykład rysperydon.
Zwykle podczas leczenia pacjent z zespołem Aspergera może rosnąć i prowadzić normalne życie, jednak powinien być oceniany przynajmniej raz w roku przez psychologa.
Dowiedz się więcej o leczeniu zespołu Aspergera.
