Czym jest i jak rozpoznać chimeryzm

Chimeryzm jest bardzo rzadką wadą genetyczną, która pojawia się, gdy osoba nosi więcej niż 1 typ DNA w swoim ciele.

Zasadniczo zmiana ta nie powoduje objawów, ale mogą wystąpić zmiany, takie jak asymetria i deformacja ciała przewoźnika lub, w rzadkich przypadkach, hermafrodytyzm.

Ta sytuacja różni się od mozaiki, w której osoba może przedstawiać zmiany genetyczne, które wynikają z mutacji w materiale genetycznym. Dowiedz się, co to jest i jak rozpoznać mozaikę.

Chimeryzm może się zdarzyć na dwa sposoby:

1. Naturalny lub genetyczny chimeryzm

Jest to klasyczna forma chimeryzmu, która powstaje, gdy 2 lub więcej zarodków zlewa się w jedno. Zatem dziecko urodzi się z 2 lub więcej różnych rodzajów materiału genetycznego, jak pokazano na poniższym rysunku:

Osoba z tą zmianą może mieć 2 lub więcej różnych typów DNA w ciele, a jeśli DNA jest tej samej płci, zwykle nie ma poważnych konsekwencji dla życia danej osoby i może, ale nie musi, wykazywać pewne oznaki, takie jak asymetrie ciała, koloru skóry lub oczu związanych z bólem, na przykład.

Jeśli jednak są innej płci, osoba ta stanie się hermafrodytą. Zrozum, co jest i jak rozpoznać hermafrodytyzm.

2. Sztuczny chimeryzm

Dzieje się tak, gdy osoba otrzymuje przeszczep narządu, taki jak szpik kostny, a DNA narządu jest włączane do tkanek ciała osoby i może być wykryte poprzez testy genetyczne. Ta sytuacja jest korzystna, ponieważ oznacza to, że ciało osoby transplantowanej dobrze przyjmowało narząd, zmniejszając ryzyko odrzucenia.

Inną formą, która została udowodniona w chimeryzmie, jest mikrochimeryzm, i dzieje się to podczas normalnej ciąży, w której niektóre komórki matki, a nawet bliźniąt dziecka, mogą być przekazywane z jednego do drugiego, będąc tym, że trwałość tych komórek może trwać latami.

Istnieje również mikrochemia, która zachodzi poprzez transfuzję krwi, w której DNA transfuzji krwinek może trwać przez kilka dni w krążeniu biorcy.

Chociaż ten typ chimeryzmu nie powoduje uszkodzeń zdrowia, niektóre badania wykazały, że może on być związany z rozwojem chorób autoimmunologicznych.