Zapalenie miednicy mniejszej (PID) to infekcja, która rozpoczyna się w pochwie i rozwija się w macicy, a także jajowodów i jajników, rozprzestrzenia się przez duże obszary miednicy, ale może jeszcze pogorszyć i rozprzestrzenić się w jamie brzusznej.
Choroba ta dotyka głównie seksualnie aktywnych nastolatków i młodych ludzi, z kilkoma partnerami seksualnymi, którzy nie używają prezerwatywy i którzy utrzymują zwyczaj mycia pochwy wewnętrznie.
DIP można sklasyfikować według jego nasilenia jako:
- Stadium 1: Zapalenie błony śluzowej macicy i rurek, ale bez infekcji otrzewnej;
- Stadium 2: Zapalenie jajowodów z infekcją otrzewnej;
- Etap 3: Zapalenie rurek z niedrożnością jajowodów lub zajęciem tubki jajnika i cały ropień;
- Etap 4: Zerwany ropno-jajnikowy ropień lub ropne wydzielanie w jamie.
Zapalenie miednicy mniejszej można uznać za chorobę przenoszoną drogą płciową, ale nie zawsze tak jest, ponieważ często wiąże się z endometriozą, która jest chorobą, w której tkanka endometrium wyrasta poza macicą. Dowiedz się więcej o endometriozie.
Objawy choroby zapalnej miednicy
Choroba zapalna miednicy może być bardzo subtelna, a kobiety nie zawsze potrafią dostrzec ich objawy i objawy, które nie zmniejszają ich nasilenia, i pozwalają zaangażowanym mikroorganizmom dalej się rozmnażać, wpływając na tkanki, które są coraz bardziej oddalone od kanału. pochwowy W niektórych przypadkach mogą wystąpić następujące objawy:
- Gorączka równa lub wyższa niż 38 ° C;
- Ból macicy podczas badania palpacyjnego;
- Krwawienie z pochwy poza menstruacją lub po stosunku;
- Żółtawe lub zielonkawe upławy z nieprzyjemnym zapachem;
- Ból podczas bliskiego kontaktu, szczególnie podczas menstruacji.
Przeczytaj więcej o objawach w: Objawach zapalenia narządów miednicy mniejszej.
Kobiety, u których istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia tego typu stanu zapalnego, to osoby w wieku od 15 do 25 lat, nie używające prezerwatyw we wszystkich stosunkach seksualnych, mające kilku partnerów seksualnych oraz osoby, które mają zwyczaj używania prysznica pochwowego, który zmienia florę pochwy, ułatwiając rozwój chorób.
Co powoduje
Niektóre sytuacje, które mogą powodować zapalenie zapalne miednicy mogą być:
- Choroby przenoszone drogą płciową, takie jak chlamydie, rzeżączka lub inne;
- Zanieczyszczenie zarazkami podczas porodu;
- Wprowadzenie skażonych przedmiotów do pochwy podczas masturbacji;
- Aborcja;
- Wkładanie wkładki przez okres krótszy niż 3 tygodnie;
- Biopsja endometrium lub łyżeczkowanie macicy.
Rozpoznanie zapalenia narządów miednicy mniejszej nie zawsze jest łatwe, ale można tego dokonać za pomocą badań krwi, USG miednicy lub przezpochwowej. W badaniu krwi niektórymi wynikami, które pomagają dojść do tej diagnozy, są: białko C-reaktywne lub podwyższona szybkość sedymentacji erytrocytów oraz zakażenie gonokokowe lub chlamydia, które są jednymi z głównych przyczyn PID.
Formy leczenia
Leczenie zapalenia narządów miednicy mniejszej można wykonać przy użyciu antybiotyków doustnie lub domięśniowo przez około 14 dni. Ponadto odpoczynek jest ważny, nie ma bezpośredniego kontaktu podczas leczenia, nawet z prezerwatywą, aby umożliwić czas na wygojenie się tkanek, i wycofanie wkładki, jeśli to konieczne.
Przykładem antybiotyku w zapaleniu narządów miednicy mniejszej jest azytromycyna, ale można wskazać inne, takie jak lewofloksacyna, ceftriakson, klindamycyna lub ceftriakson. Jeśli pacjent nie poprawi się w ciągu 3 dni, może zostać przyjęta do szpitala.
Podczas leczenia zaleca się leczyć partnera seksualnego, nawet jeśli nie ma on objawów, które mogłyby zapobiec ponownemu zakażeniu, a zabieg chirurgiczny może być niezbędny w leczeniu zapalenia rurki macicy lub drenażu ropni. Dowiedz się więcej o leczeniu chorób zapalnych miednicy.
Niepłodność i ciąża pozamaciczna, w których płód wyrasta poza macicą, są możliwymi powikłaniami u niektórych kobiet z przewlekłą chorobą zapalną miednicy.
