Termin "hiperteloryzm" oznacza wzrost odległości między dwiema częściami ciała, a hiperteloryzm oczny charakteryzuje się nadmierną odległością między orbitami, większą niż to, co jest uważane za normalne i może być związane z innymi odkształceniami czaszkowo-twarzowymi.
Stan ten ma różny stopień nasilenia i występuje z powodu wrodzonej zmiany i jest zwykle związany z innymi chorobami genetycznymi, takimi jak na przykład zespół Aperta, Downa lub Crouzona.
Zabieg jest zwykle wykonywany ze względów estetycznych i składa się z operacji, w której orbity są przesunięte do normalnej pozycji.
Co powoduje
Hipertelektryzm jest wadą wrodzoną, co oznacza, że pojawia się podczas rozwoju płodu w brzuchu matki i jest zwykle związany z innymi chorobami genetycznymi, takimi jak zespół Aperta, Downa lub Crouzona, na przykład z powodu mutacji w chromosomach.
Mutacje te częściej występują u kobiet z czynnikami ryzyka, takimi jak późna ciąża, przyjmowanie toksyn, leki, alkohol, leki lub występowanie zakażeń podczas ciąży.
Możliwe oznaki i objawy
U osób z hiperteloryzmem oczy są bardziej oddalone niż normalnie, a odległość ta może być różna. Ponadto hiperteloryzm może nadal być związany z innymi deformacjami czaszkowo-twarzowymi, które zależą od zespołu lub mutacji, które powodują ten problem.
Jednak pomimo tych wad rozwojowych u większości ludzi rozwój psychiczny i psychologiczny jest normalny.
Jak odbywa się leczenie?
Zwykle zabieg składa się z zabiegu naprawczego wykonanego wyłącznie ze względów estetycznych i składa się z:
- Umieść dwie najbliższe orbity;
- Skoryguj przesunięcie orbitalne;
- Właściwy kształt i położenie nosa.
- Prawidłowe nadmiary skóry na nosie, rozszczepach nosa lub brwiach, które są nie na miejscu.
Czas rekonwalescencji zależy od techniki zastosowanego zabiegu i rozszerzenia deformacji. Zabieg ten nie jest zalecany u dzieci w wieku poniżej 5 lat.
