Ślepota barwna, naukowo znana jako achromatopsja, jest zaburzeniem siatkówki, które powoduje objawy takie jak pogorszenie wzroku, nadmierną wrażliwość na światło i trudności w widzeniu kolorów. W przeciwieństwie do ślepoty barw, w której osoba nie może odróżnić niektórych kolorów, achromatopsja może całkowicie uniemożliwić obserwowanie innych kolorów oprócz czerni, bieli i niektórych odcieni szarości.
Kolorowa ślepota zwykle powstaje z narodzin, ponieważ jej główną przyczyną jest zmiana genetyczna, jednak w niektórych rzadkich przypadkach achromatopsja może być również nabyta w wieku dorosłym z powodu uszkodzenia mózgu, takiego jak nowotwory. na przykład.
Chociaż achromatopsja nie ma lekarstwa, okulista może zalecić leczenie za pomocą specjalnych okularów, które pomagają zmniejszyć objawy, poprawiając jakość życia.
Główne objawy
W większości przypadków objawy mogą pojawić się już w pierwszych tygodniach życia, stają się bardziej widoczne wraz z rozwojem dziecka. Niektóre z tych objawów to:
- Trudności z otwieraniem oczu w ciągu dnia lub w jasnych miejscach;
- Drżenia i oscylacje oczu;
- Trudności w widzeniu;
- Trudności w nauce lub rozróżnianie kolorów;
- Czarno-biała wizja.
Objawy, takie jak trudności w widzeniu i drżenie oczu, mogą poprawić się w wieku 6 lub 7 lat, jednak trudność w obserwacji koloru pozostaje i nie zmienia się wraz z wiekiem.
Co może powodować achromatopsję
Główną przyczyną ślepoty barw jest zmiana genetyczna, która uniemożliwia rozwój komórek oka, co pozwala na obserwację kolorów, znanych jako szyszki. Gdy stożki ulegają całkowitemu uszkodzeniu, achromatopsja jest zakończona iw tych przypadkach może być widoczna tylko czerń i biel, ale gdy szyszki są mniej poważne, może to mieć wpływ na widzenie, ale nadal możliwe jest rozróżnienie niektórych kolorów. częściowa achromatopsja.
Ponieważ jest to spowodowane zmianą genetyczną, choroba może przejść z rodzica na dziecko, ale tylko wtedy, gdy zdarzają się przypadki achromatopsji w rodzinie rodzica, nawet jeśli nie chorują.
Oprócz zmian genetycznych istnieją również przypadki ślepoty barw, które pojawiły się w wieku dorosłym z powodu urazów mózgu, takich jak na przykład nowotwory.
Jak diagnozuje się?
Rozpoznanie jest zwykle wykonywane przez okulistę lub pediatrę, jedynie poprzez obserwację objawów i testów kolorystycznych. Konieczne może być jednak wykonanie testu wzrokowego, zwanego elektroretinografią, który pozwoli ocenić aktywność elektryczną siatkówki, umożliwiając wykrycie, czy stożki funkcjonują prawidłowo.
Jak odbywa się leczenie?
Zabieg wykonywany jest zwykle przy użyciu specjalnych okularów z ciemnymi soczewkami, które pomagają poprawić widzenie przy jednoczesnym zmniejszeniu światła, poprawiając czułość.
Ponadto zaleca się noszenie czapki na ulicy w celu zmniejszenia światła na oczach i uniknięcia czynności wymagających dużej ostrości wzroku, ponieważ mogą się szybko męczyć i wywołać uczucie frustracji.
Aby umożliwić dziecku normalny rozwój intelektualny, zaleca się poinformowanie nauczycieli o problemie, aby mogli zawsze siedzieć w pierwszym rzędzie i oferować materiały z dużymi literami i cyframi, na przykład.
