Ropomocz, popularnie zwany ropą w moczu, odpowiada obecności w moczu dużych ilości pyocytów, zwanych także leukocytami. Obecność limfocytów w moczu jest uważana za normalną, jednak gdy w teście widoczne są duże ilości lub gdy wykryte zostaną inne zmiany lub osoba ma objawy, może to być oznaką na przykład infekcji, problemów z nerkami lub choroby autoimmunologicznej.
Ropomocz jest identyfikowany za pomocą testu moczu typu 1, znanego również jako EAS lub badania (Nieprawidłowe elementy osadu), uważanego za nieprawidłowy, gdy więcej niż 5 limfocytów jest sprawdzanych w polu analizowanym w badaniu mikroskopowym. Ważne jest, aby zidentyfikować przyczynę ropomoczu, aby zalecić najbardziej odpowiednie leczenie.
Objawy ropomoczu
Objawy ropomoczu (ropa w moczu) są zwykle związane z przyczyną wzrostu liczby leukocytów i mogą to być:
- Ból i dyskomfort podczas oddawania moczu;
- Palenie;
- Ból w dolnej części pleców;
- Swędzenie w okolicy narządów płciowych;
- Zmniejszenie ilości moczu;
- Uczucie pełnego i ciężkiego pęcherza, nawet po skorzystaniu z toalety;
- Częste pragnienie oddania moczu.
Wzrost ilości leukocytów w moczu może nastąpić na skutek kilku sytuacji, głównie na skutek zakażeń grzybami, pasożytami czy bakteriami, poza tym może się również zdarzyć na skutek chorób autoimmunologicznych, stosowania leków czy problemów z nerkami, głównie zapalenie pęcherza. Dowiedz się o innych przyczynach wysokiej liczby leukocytów w moczu.
Jak postawiono diagnozę
Rozpoznanie ropomoczu polega głównie na badaniu moczu typu 1, w którym wykonywane są analizy makro i mikroskopowe. Analiza makroskopowa odpowiada ocenie właściwości moczu, głównie koloru i konsystencji, która w zależności od liczby limfocytów może być bardziej biaława i mieć mleczny wygląd.
Dzięki ocenie mikroskopowej można zidentyfikować obecność więcej niż 5 komórek na pole lub ponad 10 000 komórek na ml moczu, charakteryzujących ropę w moczu. Ponadto w tych przypadkach normalne jest również obserwowanie większej ilości komórek nabłonka, w niektórych przypadkach obecności czerwonych krwinek oraz obecności bakterii, grzybów lub pasożytów.
W przypadku stwierdzenia obecności grzybów lub bakterii wskazana jest posiew moczu w celu zidentyfikowania mikroorganizmu odpowiedzialnego za zakażenie oraz jego wrażliwości i profilu odporności, a tym samym rozpoczęcia najbardziej odpowiedniego leczenia. Dowiedz się, jak powstaje posiew moczu.
Jeśli okaże się, że ropomocz nie jest związany z obecnością drobnoustrojów, może być wskazane wykonanie badań krwi w celu zbadania innych przyczyn wzrostu limfocytów, oprócz 24-godzinnego badania moczu, zwłaszcza jeśli podczas badania mikroskopowego kryształki moczu mają obserwowano, co może świadczyć o nieprawidłowościach nerek.
Leczenie ropomoczu
Leczenie ropomoczu zależy od przyczyny i od tego, czy występują objawy. W przypadku, gdy ropa w moczu jest spowodowana obecnością mikroorganizmów, a dana osoba ma objawy, lekarz może wskazać zastosowanie środków przeciwdrobnoustrojowych, takich jak na przykład flukonazol, mikonazol lub metronidazol, które należy stosować zgodnie z zaleceniami. zalecenie lekarza.
W innych przypadkach można zalecić stosowanie kortykosteroidów i leków przeciwzapalnych, oprócz kierowania spożyciem dużej ilości płynów i powtórzenia badania po leczeniu w celu sprawdzenia, czy ropomocz utrzymuje się i czy leczenie było skuteczne.
Czy ta informacja była pomocna?
tak nie
Twoja opinia jest ważna! Napisz tutaj, jak możemy ulepszyć nasz tekst:
Jakieś pytania? Kliknij tutaj, aby otrzymać odpowiedź.
Email, na który chcesz otrzymać odpowiedź:
Sprawdź wiadomość e-mail z potwierdzeniem, którą Ci wysłaliśmy.
Twoje imię:
Powód wizyty:
--- Wybierz powód --- ChorobaŻyj lepiejPomóż innej osobie Zdobądź wiedzę
Czy jesteś pracownikiem służby zdrowia?
NieLekarzFarmaceutycznyPielęgniarkaNutrycjonistaBiomedycznyFizjoterapeutaPielęgniarkaInne
Bibliografia
- STRASINGER, Susan K.; DI LORENZO, Marjorie S. Analiza moczu i płyny ustrojowe. 5.ed. Stany Zjednoczone: E. A Davis Company, 2008. 94-95.
