Mucormycosis to choroba zakaźna wywoływana przez grzyby Rhizopus spp.występujące naturalnie w środowisku, głównie w roślinności, glebie, owocach oraz w produktach rozkładu, co może prowadzić do pojawienia się objawów po wdychaniu zarodników tego grzyba.
Objawy mucormycosis są częstsze u osób z bardziej osłabionym układem odpornościowym, z bólami głowy, gorączką, wydzieliną z oczu i nosa, zaczerwienieniem twarzy, aw najcięższych przypadkach, gdy grzyb dociera do mózgu, można zauważyć ... mogą również wystąpić drgawki i utrata przytomności.
Diagnozę mucormycosis przeprowadza lekarz rodzinny lub choroba zakaźna za pomocą tomografii komputerowej i posiewu grzybów, a leczenie zwykle przeprowadza się za pomocą wstrzykiwanych lub doustnych leków przeciwgrzybiczych, takich jak amfoterycyna B.
Objawy Mucormycosis
Objawy mucormycosis mogą się różnić w zależności od ogólnego stanu układu odpornościowego osoby i narządu, który został zaatakowany przez grzyba, ponieważ grzyb po inhalacji może być ograniczony do nosa lub przenieść się do innych narządów, takich jak oczy, płuca , skóra i mózg. Ogólnie rzecz biorąc, główne oznaki i objawy mukormikozy to:
- Zatkany nos;
- Ból kości policzkowych;
- Utrata chrząstki nosa w najcięższych przypadkach;
- Zielonkawe wydzieliny z nosa;
- Trudność w widzeniu i obrzęk oczu, gdy występuje zajęcie oczu;
- Kaszel z flegmą lub krwią;
- Ból w klatce piersiowej;
- Trudności w oddychaniu;
- Konfiskata;
- Utrata przytomności;
- Trudności w mówieniu.
Ponadto, gdy grzyb dotrze do skóry, mogą pojawić się czerwonawe, stwardniałe, opuchnięte, bolesne zmiany, które w niektórych sytuacjach mogą przekształcić się w pęcherze i otwarte, czarne rany.
W bardziej zaawansowanych przypadkach osoba z mukormikozą może mieć niebieskawe zabarwienie skóry i fioletowe palce, co jest spowodowane brakiem tlenu spowodowanym gromadzeniem się grzybów w płucach. Ponadto, jeśli infekcja nie zostanie zidentyfikowana i leczona, grzyb może szybko rozprzestrzenić się na inne narządy, zwłaszcza jeśli dana osoba ma bardzo upośledzony układ odpornościowy, docierając do nerek i serca i zagrażając życiu.
Rodzaje Mucormycosis
Mucormycosis można podzielić na kilka typów w zależności od lokalizacji zakażenia grzybiczego i mogą to być:
- Mukormikoza nosa i mózgu, która jest najczęstszą postacią choroby, w której grzyb dociera do nosa, zatok, oczu i ust;
- Mukormikoza płuc, w której grzyby docierają do płuc, jest to drugi najczęstszy objaw;
- Grzybica skórna polegająca na rozprzestrzenianiu się infekcji grzybiczej w częściach skóry, które mogą dotrzeć nawet do mięśni;
- Mukormikoza przewodu pokarmowego, w której grzyb dociera do przewodu pokarmowego.
Istnieje również rodzaj mukormikozy, zwanej rozsianą, która występuje rzadziej i występuje, gdy grzyby migrują do różnych narządów organizmu, takich jak serce, nerki i mózg.
Kto jest najbardziej zagrożony
Grzyb odpowiedzialny za mukormykozę występuje naturalnie w środowisku i może być łatwo zwalczany przez układ odpornościowy. Jednak w przypadku zmian w układzie odpornościowym istnieje większe ryzyko wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych infekcji.
Stąd mukormykoza może się łatwiej zdarzyć u osób z niewyrównaną cukrzycą, zakażonych wirusem HIV, stosujących leki immunosupresyjne lub po przeszczepach.
Jak postawiono diagnozę
Diagnoza mukormikozy jest przeprowadzana przez lekarza rodzinnego lub chorobę zakaźną na podstawie oceny historii zdrowia danej osoby i tomografii komputerowej, która służy do weryfikacji lokalizacji i zasięgu zakażenia. Wykonywana jest również hodowla plwociny, która polega na analizie wydzieliny płucnej w celu zidentyfikowania grzyba związanego z infekcją.
W niektórych przypadkach lekarz może również poprosić o badanie molekularne, takie jak PCR, w celu zidentyfikowania gatunku grzyba i, w zależności od zastosowanej techniki, ilości obecnej w organizmie i rezonansu magnetycznego, aby zbadać, czy mucormycosis dotarł do struktur na przykład mózgu. Testy te należy wykonać jak najszybciej, ponieważ im szybciej postawiona zostanie diagnoza, tym większe są szanse na wyeliminowanie infekcji.
Leczenie Mucormycosis
Leczenie grzybicy należy przeprowadzić szybko, zaraz po rozpoznaniu choroby, aby szanse na wyleczenie były większe i odbywać się zgodnie z zaleceniem lekarza oraz można zastosować leki przeciwgrzybicze bezpośrednio do żyły, takie jak amfoterycyna. na przykład B lub Posakonazol. Ważne jest, aby leki były stosowane zgodnie z zaleceniami lekarza, a leczenie należy przerwać, nawet jeśli nie ma już objawów.
Dodatkowo, w zależności od nasilenia infekcji, lekarz może zalecić wykonanie operacji usunięcia martwiczej tkanki wywołanej przez grzyba, co nazywa się opracowaniem.
Czy ta informacja była pomocna?
tak nie
Twoja opinia jest ważna! Napisz tutaj, jak możemy ulepszyć nasz tekst:
Jakieś pytania? Kliknij tutaj, aby otrzymać odpowiedź.
Email, na który chcesz otrzymać odpowiedź:
Sprawdź wiadomość e-mail z potwierdzeniem, którą Ci wysłaliśmy.
Twoje imię:
Powód wizyty:
--- Wybierz powód --- ChorobaŻyj lepiejPomóż innej osobie Zdobądź wiedzę
Czy jesteś pracownikiem służby zdrowia?
NieLekarzFarmaceutycznyPielęgniarkaNutrycjonistaBiomedycznyFizjoterapeutaPielęgniarkaInne
Bibliografia
- KRAJOWA ORGANIZACJA DS. RZADKICH ZABURZEŃ. Mucormycosis. Dostępne w: . Dostęp 10 Jan 2020
- SEVERO, Cecília B.; GUAZZELLI, Luciana S.; SEVERO, Luiz C. Zygomikoza. J. biustonosze. pneumol. Tom 36, nr 1. 134-141, 2010
- IBRAHIM, Ashraf S. i in. Patogeneza Mucormycosis. Clin Infect Dis. Tom 24 (Suplement 1). S16-S22, 2012
- SKIADA, A. i in. Wyzwania w diagnostyce i leczeniu mucormycosis. Med Mycol. Vol.56. 93-101, 2018
- LONGO, Dan L. i wsp. Harrison Internal Medicine. 18.ed. São Paulo: AMGH Editora, 2013. 1661-1664.
