Zerwanie ścięgna Achillesa może się zdarzyć każdemu, ale w szczególności dotyczy to praktykujących mężczyzn w wieku 20 i 40 lat z powodu sporadycznych sportów. Zajęcia, w których to się dzieje najczęściej, to mecze piłki nożnej, piłka ręczna, gimnastyka, lekkoatletyka, siatkówka, kolarstwo, koszykówka, tenis lub inna aktywność, którą należy pominąć.
Ścięgno Achillesa lub ścięgno kości piętowej jest strukturą o długości około 15 cm, która łączy mięśnie łydek z dolną częścią pięty. Kiedy ścięgno to pęknie, objawy mogą wkrótce zostać zauważone.
Pęknięcie może być całkowite lub częściowe, w zakresie od 3 do 6 cm. W przypadku częściowych pęknięć nie ma potrzeby wykonywania operacji, ale niezbędna jest fizjoterapia. W przypadkach całkowitego zerwania konieczne jest wykonanie zabiegu chirurgicznego, a następnie kilku tygodni fizjoterapii w celu całkowitego wyleczenia.
Objawy
Oznaki i objawy pęknięcia ścięgien są zwykle następujące:
- Ból w łydce z intensywną trudnością chodzenia;
- Podczas dotykania ścięgna można obserwować jego nieciągłość;
- Zwykle osoba zgłasza, że usłyszała kliknięcie w momencie pęknięcia ścięgna;
- Często osoba myśli, że ktoś lub coś uderzyło go w nogę.
W przypadku podejrzenia zerwania ścięgna Achillesa lekarz lub fizjoterapeuta może wykonać test, który może wykazać, że ścięgno zostało zerwane. Do testu osoba powinna leżeć na brzuchu i zgiętym kolanem. Fizjoterapeuta naciska "mięsień ziemniaczany", a jeśli ścięgno jest nienaruszone, stopa powinna się poruszać, ale jeśli jest zerwana, nie powinien się poruszać. Ważne jest wykonanie tego testu z obydwoma nogami w celu porównania wyników, jeśli nie można zidentyfikować pęknięcia, można poprosić o badanie ultrasonograficzne.
Jeśli nie jest to pęknięcie ścięgna, może to być na przykład kolejna zmiana, na przykład napięcie mięśni.
Przyczyny zerwania ścięgna Achillesa
Najczęstsze przyczyny zerwania ścięgna Achillesa to:
- Nadmiar szkoleń;
- Powrót do intensywnego treningu po okresie odpoczynku;
- Działa na zboczach lub w górach;
- Noszenie butów na wysokich obcasach codziennie może faworyzować;
- Aktywności ze skokami.
Osoby, które nie uprawiają aktywności fizycznej, mogą mieć przerwę, gdy zaczynają szybki wyścig, na przykład na autobus.
Jak odbywa się leczenie?
Zwykle leczenie odbywa się za pomocą unieruchomienia stopy, będąc opcją z wyboru dla osób, które nie są sportowcami, ale dla nich lekarz może wskazać operację ponownego połączenia włókien ścięgna.
Immobilizacja może trwać około 12 tygodni, a także po operacji. W jednym przypadku, podobnie jak w przypadku innych, wskazana jest fizjoterapia, aby osoba mogła ponownie unieść ciężar ciała na stopę, a następnie normalnie powrócić na spacer, zwracając swoją aktywność i trening. Sportowcy na ogół szybciej regenerują się po około 6 miesiącach leczenia od czasu przerwy, ale kto nie jest sportowcem, może trwać dłużej. Dowiedz się więcej o leczeniu zerwania ścięgna Achillesa.
