Achalazja to choroba przełykowa charakteryzująca się brakiem skurczów mięśni (ruchów perystaltycznych), które popychają pokarm do żołądka i zwężają zwieracz przełyku.
Choroba ta zwykle występuje między 20 a 40 rokiem życia i postępuje stopniowo przez lata.
Achalazja jest spowodowana zmianą w układzie nerwowym, co zagraża funkcjonowaniu nerwów w obrębie przełyku i unerwia mięśnie.
Osoby z Achalazją są bardziej narażone na rozwój raka przełyku:
Objawy Achalazji
Trudności w połykaniu ciał stałych i płynów, ból w klatce piersiowej, refluks żołądkowy, nocny kaszel, ropnie płuca, powiększenie i infekcje dróg oddechowych oraz aspiracyjne zapalenie płuc.
Diagnoza achalazji
Rozpoznanie achalazji może być wykonane za pomocą radiogramów przełyku, które pozwalają zaobserwować, czy jest to rozszerzenie. Kolejnym egzaminem potwierdzającym diagnozę jest esophagoscopy, dzięki której kamera może zobaczyć powiększenie przełyku.
Pobranie biopsji jest ważne, aby sprawdzić, czy objawy są związane z rakiem lub innymi chorobami.
Leczenie achalazji
Leczenie achalazji ma na celu poszerzenie zwieracza przełyku, aby umożliwić przepływ pokarmu do żołądka.
Techniki, takie jak napełnianie balonu wewnątrz zwieracza, trwale przedłużanie wiązek mięśniowych oraz stosowanie nitrogliceryn i blokerów wapnia przed posiłkami, które pomagają rozluźnić zwieracz i zmniejszyć objawy.
Operacja zastosowana w tym zabiegu polega na pocięciu włókien mięśniowych zwieracza i pomimo tego, że efekty uboczne okazały się najskuteczniejszą techniką w leczeniu achalazji.
