Mononukleoza, znana również jako zakaźna mononukleoza lub choroba pocałunków, to infekcja wywołana wirusem Epsteina-Barra, przenoszona przez ślinę, która powoduje objawy takie jak wysoka gorączka, ból i zapalenie gardła, białawe płytki w gardle i szyi.
Wirus ten może wywoływać infekcje w każdym wieku, ale częściej występują objawy tylko u młodzieży i dorosłych, a dzieci zwykle nie mają objawów i dlatego nie wymagają leczenia.
Chociaż mononukleoza nie ma specyficznego leczenia, ma lekarstwo i znika po 1 lub 2 tygodniach. Jedyne zalecane leczenie obejmuje odpoczynek, przyjmowanie płynów i stosowanie leków w celu złagodzenia objawów.
Główne objawy
Sprawdź, które z objawów mononukleozy czujesz, aby poznać swoje szanse na bycie z chorobą:
- 1. Gorączka powyżej 38 ° C Tak Nie
- 2. Ciężki ból gardła Tak Nie
- 3. Stały ból głowy Tak Nie
- 4. Nadmierne zmęczenie i ogólne złe samopoczucie Tak Nie
- 5. Białawe płytki w jamie ustnej i języku
- 6. Języki na szyi Tak Nie
Objawy te można łatwo pomylić z grypą lub przeziębieniem, więc jeśli trwają dłużej niż 2 tygodnie, radzimy skonsultować się z lekarzem.
Testy potwierdzające mononukleozę
W niektórych przypadkach mononukleoza może być zdiagnozowana przez lekarza jedynie poprzez obserwację objawów i czasu ich trwania. Jednak niektóre testy mogą również służyć do potwierdzenia, takie jak:
1. Nieprawidłowe limfocyty w hemogramie
Infekcja Mononucleosis powoduje, że organizm produkuje większe niż normalne białe krwinki, zwane nieprawidłowymi limfocytami, w celu zabicia wirusa z organizmu. Tak więc, chociaż test ten nie potwierdza rodzaju infekcji, gdy wiąże się z objawami, popiera możliwość bycia mononukleozą.
2. Badanie na obecność specyficznych przeciwciał
Ten test umożliwia identyfikację specyficznych przeciwciał we krwi dla wirusa, który powoduje mononukleozę. Dlatego, gdy przeciwciała te istnieją i występują w dużych ilościach, jest to znak, że są zakażone. Jednak poziomy tego typu przeciwciał mogą wzrosnąć do 14 dni, a później może być konieczne powtórzenie testu.
Jak uzyskać mononukleozę
Przekazywanie mononukleozy następuje poprzez kontakt ze śliną zainfekowanej osoby, a zatem najczęściej spotykaną formą jest całowanie. Jednak możliwe jest również mononukleoza poprzez kaszel i kichanie.
Ponadto, dzielenie się okularami lub sztućcami z osobą zakażoną może również prowadzić do wystąpienia choroby.
Jak odbywa się leczenie?
Nie ma szczególnego leczenia mononukleozy, ponieważ organizm jest w stanie wyeliminować wirusa. Jednak zaleca się odpoczynek i spożywanie wielu płynów, takich jak woda, herbaty lub naturalne soki, w celu przyspieszenia procesu zdrowienia i zapobiegania powikłaniom, takim jak zapalenie wątroby lub powiększenie śledziony.
Ponadto lekarz rodzinny może również wskazać zastosowanie niektórych środków przeciwbólowych, takich jak:
- Środki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, takie jak Paracetamol lub Dipirone: zmniejszają gorączkę, bóle głowy i zmęczenie;
- Środki przeciwzapalne, takie jak ibuprofen lub diklofenak: łagodzą ból gardła i zmniejszają na przykład gardło.
W przypadku innych infekcji, takich jak na przykład zapalenie migdałków, lekarz może również wskazać stosowanie antybiotyków, takich jak amoksycylina lub penicylina. Jednak w innych przypadkach nie należy stosować antybiotyków, ponieważ mogą one wywoływać alergie na skórze.
Dowiedz się więcej o leczeniu mononukleoz.
Możliwe komplikacje
Powikłania mononukleozy są częstsze u osób, które nie otrzymują odpowiedniego leczenia lub mają osłabiony układ odpornościowy, co pozwala wirusowi rozwijać się bardziej.
Powikłania te zazwyczaj obejmują powiększenie śledziony i zapalenie wątroby. W takich przypadkach często pojawia się silny ból brzucha i obrzęk jamy brzusznej. Zaleca się skonsultowanie się z lekarzem ogólnym, aby rozpocząć odpowiednie leczenie.
Ponadto mogą wystąpić rzadsze powikłania, takie jak niedokrwistość, zapalenie serca lub infekcje ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zapalenie opon mózgowych.
