Leczenie tężcowi należy rozpocząć tak szybko, jak to możliwe, gdy pojawią się pierwsze objawy, takie jak skurcz mięśni szczęki i gorączka, po skaleczeniu lub ranie na skórze, aby uniknąć rozwoju poważnych powikłań, takich jak trudności w oddychaniu lub śpiączka, na przykład .
Zobacz inne objawy, na które należy zwrócić uwagę: Objawy tężca.
Tak więc, gdy istnieje podejrzenie zakażenia tężcem, zaleca się natychmiastowe udanie się do szpitala, aby rozpocząć leczenie, co zwykle odbywa się za pomocą:
- Wstrzyknięcie antytoksyny bezpośrednio do krwi, aby zablokować działanie toksyn tężcowych, unikając pogorszenia objawów i zniszczenia nerwów;
- Stosowanie antybiotyków, takich jak metronidazol lub penicylina, w celu wyeliminowania bakterii tężca i zapobiegania wytwarzaniu większej ilości toksyn;
- Wstrzyknięcie środków zwiotczających mięśnie bezpośrednio do krwi, takich jak Diazepam, w celu złagodzenia skurczy mięśni spowodowanych przez uszkodzenia spowodowane przez toksyny w nerwach;
- Wentylacja z użyciem urządzeń stosowanych w najcięższych przypadkach, w których bardzo mocno wpływają na mięśnie oddechowe
Zasadniczo pacjent musi zostać przyjęty na oddział intensywnej terapii, aby dokonać stałej oceny wyników leczenia, unikając rozwoju komplikacji zagrażających życiu.
W zależności od ciężkości zakażenia może być konieczne podanie żyły lub rurki przez nos do żołądka. Często nadal konieczne jest wprowadzenie cewnika doodbytniczego w celu usunięcia ciasta z kałem z ciała.
Po leczeniu szczepionkę przeciwko tężcowi należy wznowić tak, jakby była po raz pierwszy, ponieważ nie jest już chroniona przed chorobą.
Dowiedz się więcej o przekazywaniu tężca i jak tego uniknąć.
Oznaki poprawy tężca
Objawy poprawy tężca pojawiają się około 3 dni po rozpoczęciu leczenia i obejmują obniżenie gorączki, złagodzenie ucisku na mięśnie oraz łatwość poruszania się jamy ustnej i gardła.
Objawy nasilenia tężca
Objawy nasilenia tężca pojawiają się, gdy leczenie nie rozpoczyna się szybko i zwykle wiąże się ze zwiększonym skurczem mięśni, które może powodować trudności w poruszaniu ustami, skręcaniu głowy lub trudności w oddychaniu.
