Całkowita lub częściowa niedrożność kanału prowadząca do łez nosi nazwę dakryostenozy. Blokada kanału łzowego może być wrodzona, z powodu niewystarczającego rozwoju układu łzowego lub nabytego, i może wynikać np. Z uderzeń do nosa lub kości twarzy.
Przeszkoda w kanale nie jest zwykle ciężka, jednak należy poinformować lekarza, aby w razie potrzeby można było zastosować leczenie, ponieważ może wystąpić zapalenie zatkanego kanału, zwane zapaleniem drożdżycy.
Dacryosteenoza zazwyczaj powoduje, że łzy płyną po policzku i mogą pojawić się w jednym lub obu oczach, a ta sytuacja jest rzadsza.
Blok kanału łzowego u dziecka
Blokowanie kanału łzowego u niemowląt nazywa się wrodzoną dychrzycą, którą można zaobserwować u dzieci w wieku od 3 do 12 tygodni, i występuje z powodu nieprawidłowego tworzenia się układu łzowego-podniebienia. Jednak zanika ono samoistnie w wieku od 6 do 9 miesięcy ze względu na dojrzewanie układu łzowego-szklistego.
Nabyta Diastorzyca
W przeciwieństwie do wrodzonego, z czasem dochodzi do zablokowania kanału łzowego i zwykle wiąże się ze starzeniem, gdzie kanał z czasem staje się węższy i może być związany z uderzeniami w twarz lub nos oraz chorobami zapalnymi. takie jak na przykład sarkoidoza. Znać objawy sarkoidozy.
Jak odbywa się leczenie?
Lekarz zaleca, aby niemowlęta z blokadą kanału łzowego otrzymywały od 4 do 5 razy dziennie od rodziców lub opiekunów masaż w okolicy kącika oka w celu zmniejszenia blokady. Jednakże, jeśli wykryje się objawy zapalne, pediatra może wskazać stosowanie kropli do oczu z antybiotykiem. Masaż powinien być kanałem bez przeszkód lub do pierwszego roku życia dziecka, w przeciwnym razie może być konieczne małe zabieg chirurgiczny, aby otworzyć kanał łzowy.
Otorynolaryngolog i okulista są najbardziej odpowiednimi lekarzami, którzy wykonują zabieg chirurgiczny w celu oczyszczenia kanału łzowego. Ten zabieg chirurgiczny jest brzydki przy pomocy małego cewnika, a dorosły powinien przejść znieczulenie miejscowe, a dziecko do ogólnego.
